Hoxe, 25 de xullo e día de Galiza, é un bo día para lembrar as loitas que a clase e traballadora e as clases populares do país levaron a cabo durante este ano. Loitas por postos de traballo dignos de Alcoa, Extel, MsF, e todas as que de xeito cotiá teñen lugar. Loitas por unhas condicións de traballo dignas no noso agro das gandeiras, loitas estudantís contra unha educación cada vez máis ao servizo do mercado neoliberal e anárquico e a permanente loita tamén das mulleres galegas contra a lacra da violencia machista. Loitas que xorden como resposta aos ataques que sufrimos por parte da burguesía e pequena burguesía a través das súas distintas facianas e intereses.

Ante esta realidade, a Xuventude Comunista xunto coa Unión de Juventudes Comunistas de España, entendemos a necesidade da unión de todas as traballadoras do Estado español como único medio para a loita por unhas condicións de traballo dignas, unha educación e unha sanidade públicas e de calidade, a fin do patriarcado e, como obxectivo irrenunciable, o socialismo.

Ler máis...

     Din que o galego é unha lingua falada por menos de 3 millóns de persoas. Unha lingua coa que case non podemos traballar noutros países de Europa. Coa que imos a poucos sitios. Non coma o alemán. Ou o mandarín, que nos permite conversar con mil millóns de chineses.
        Pero nós preferimos a nosa lingua. Porque non falamos acotío cun chinés ou cun alemán, e si que o facemos cun galego ou cunha galega. Mídense as linguas  en «ata onde chegas con ela»? Nós cremos que se o seu valor está en se a podes usar en todos os momentos da túa vida, na túa terra e no teu posto de traballo. O galego é útil en todos os momentos do noso día a día: dende que collemos o bus, ata cando tomamos o café, compramos o pan, ou cargamos gasoil. Cando imos á escola e falamos cos e cas compañeiras. Que valor ten unha lingua se non é a de ser ferramenta para relacionarte co entorno?

Ler máis...

O pasado sábado a nova da aparición dunha moza asasinada sobrecollía a toda a cidade lucense e a todo o país. Tratábase de Tatiana, unha moza de 23 anos. Aínda está por confirmar que o asasino sexa a súa ex-parella, pero estariamos a falar de novo dun asasinato machista que engrosa o intolerable número de feminicidios no conxunto do Estado español.

A situación é insoportable. O asasinato de Tatiana sumaríase a outros 24 casos de feminicidios e outros asasinatos de mulleres (segundo feminicidio.net) no que vai de ano. Máis desalentador, se cabe, é o feito de que a policía e o xulgado xa tiveran indicios de violencia por parte da súa ex-parella. Estes non fixeron nada por non haber denuncia de Tatiana; ningunha acción preventiva foi promovida, deixando en evidencia a febleza dos protocolos e medidas que se levan a cabo nestas instancias.

Ler máis...

En Galiza no 2015 houbo 2432 desafiuzamentos e só no que leva do primeiro trimestre deste ano en Vigo leváronse a cabo 129. Contrario  a esta realidade, na cidade o alcalde nega calquera situación de desaloxo invisibilizando así á mesma. É así como a pesar de admitir que o ano 2015 foi pechado con superávit, na cidade non se dan solucións que poidan axudar as familias en risco de exclusión social e mentres a agrupación socialista e a Xunta pásanse a responsabilidade dunha a outra os prazos para dar solucións están a esgotarse.

Ler máis...

O sector lácteo galego non pode cesar aínda no seu empeño por conseguir un prezo digno por riba dos custes de produción, pola garantía de recollida do leite de tódalas produtoras e por uns mecanismos reais que poñan fin ao desmantelamento do medio rural. O pasado 1 de abril, cando se iniciaba a nova campaña do leite e se cumpría un ano dende a desaparición da cuota láctea, as gandeiras do país concentráronse en Compostela para impulsar de novo as mobilizacións por unhas condicións de traballo dignas no noso agro. E é que a consecución das súas reivindicacións é o camiño cara a garantir o futuro do rural e o acceso da mocidade ao traballo gandeiro. Dende os gobernos galego e central, e mesmo dende a UE, non só non se deu unha resposta real á loita das gandeiras, senón que tamén silencian o conflito. Con todo, o goberno recoñeceu que se prevé o peche doutras 5000 granxas; isto é, cada vez concéntrase máis a propiedade do leite nunhas poucas mans, o que beneficia ás grandes empresas leiteiras e avoca a miles de familias produtoras á desaparición e a aceptar peores condicións de traballo para manterse.

Ler máis...