Dende a Xuventude Comunista manifestamos o noso apoio ós e ás traballadoras de Coca-Cola, afectadas por un ERE que suporá, a lo menos, 750 despedimentos e 500 recolocacións, implicando o peche de catro plantas embotelladoras no Estado español.

Ler máis...

Coa lembranza aínda da combatividade e unidade que deixaron as Marchas da Dignidade, que encheron Madrid de resistencia o pasado 22 de marzo, achegámonos ó 14 de abril, día marcadamente significativo na conciencia colectiva de todo un pobo. Esta data significa para moitas persoas un soño truncado, os primeiros pasos cara a construción dunha sociedade mellor que puido ser, mais non foi porque o capital, da mano do fascismo, non quixo que fose.

Ler máis...

O 10 de marzo reclamamos o futuro da mocidade galega. Un futuro que cada día se nos nega, obrigándonos a elexir entre a emigración, o paro ou a precariedade.

Mentídonos con falsos datos de recuperación que non cremos, porque nós sufrimos a consecuencia do empobrecemento da nosa clase, da perda de dereitos laborais. E coma sempre, para beneficiar á outra clase, á que nos oprime e nos di que "emprendamos", que "nos aventuremos ao estranxeiro", que temos "baixa formación" ou "baixa produtividade".

Ler máis...

Onte foron detidas en Santiago de Compostela 6 persoas vencelladas ó movemento estudantil da cidade. Acusadas de atentado contra a autoridade, desordes públicos, danos e lesións, as compañeiras e compañeiros foron postas hoxe en liberdade con cargos tras prestar declaración xudicial.

E é que este Réxime, en clara decadencia, non atopa outro xeito de respostar ó pobo que se ergue. Os paus, as multas e as detencións son xa a única maneira que teñen calar a voz dos e das humildes. Especialmente dura está a se tornar a represión contra as mozas e os mozos de todo o Estado. A nosa loita decidida por un ensino público e de calidade, por un emprego digno e por un novo modelo de sociedade asusta cada día máis ós herdeiros do franquismo. Porén, con espírito revolucionario, non estamos dispotas nin dispostos a dar nin un só paso atrás na nosa loita.


Ler máis...

Foi un 10 de marzo de 1972, no que dous traballadores do naval ferrolán, dous militantes das Comisións Obreiras fixeron erguer o berro de liberdade de todo un pobo, o galego, pero sobre todo, de toda unha clase que non coñece fronteiras, a obreira.

O 10 de marzo de 1972 os traballadores do naval de Ferrol avanzaban cara o polígono de Caranza á procura da solidariedade dos traballadores e traballadoras deste polígono en apoio da folga que estes mantiñan. Esta folga fora o cumio dunha serie de accións que comezaran coa negociación do convenio e que se recrudeceran co despedimento dos principais enlaces sindicais, tamén militantes das Comisións Obreiras, que desencadearan xa o día previo os primeiros disturbios graves nas fábricas e nas rúas. Antes de chegar a Caranza, as forzas policiais deteñen a marcha a punta de canón. A resistencia dos máis de 4.000 obreiros concentrados é unánime e unicamente está armada con pedras e paus, mais consiguen forzar a retirada dos corpos represivos. Pero esta heroica resistencia saldárase coas vidas de Amador Rei e Daniel Niebla, caídos na Avenida das Pías ante as armas dun réxime nacido e perpetudo no crime.

Ler máis...