Durante os últimos anos a unidade popular estivo en boca de tódalas forzas cun proxecto político alternativo ao Réxime do 78. Pero, co fin de entender o papel que esta debe ter no momento actual, faise preciso definilo e entendelo dentro do contexto a día de hoxe.


Actualmente, baixo esta consigna, poden resumirse as contradicións que se dan dentro do bloque contrahexemónico. Nun momento onde está latente un intento por parte do Réxime de recuperarse da súa crise, amósase a tensión entre as posturas de recomposición e as de ruptura; entre a lexitimación do Réxime e a súa superación. Esta é unha das claves para entender o perigo da Unidade Popular como consigna e non como estratexia, como ferramenta de xestión do sistema capitalista ou como elemento para a ruptura.


A partir do ciclo electoral pasado, encadrado tamén co refluxo das mobilizacións que estabamos a sufrir, produciuse un debilitamento tanto cualitativo como cuantitativo das forzas que avogan pola ruptura. Este refluxo da mobilización non só repercutiu no número do concentracións ou manifestacións, senón tamén nun estancamento das mesmas froito da separación entre o conflito e mobilización. Esta separación produciu non só desánimo en canto a non ser capaces de concretar obxectivos e acadar vitorias, senón unha desconexión dos axentes mobilizadores coa realidade das clases populares. A isto último temos que sumarlle a falta de visibilización dos conflitos, que no seu conxunto provoca que estes non estean a ser capaces de propiciar o empoderamento das capas máis agredidas da sociedade.



Ler máis...


Un ano máis, este 1º de maio conmemoramos o Día Internacional da Clase Obreira. Ao longo deste ano, fomos testemuñas da necesidade de seguir empregando esta data para reivindicar unha clase traballadora combativa e organizada.

A saída da crise do capital supuxo para nós un retroceso nos dereitos laborais, sindicais e sociais que golpeou especialmente á mocidade e ás mulleres. Os mecanismos da burguesía para asegurar a súa marxe de beneficios e os seus privilexios foron rebaixar os salarios das traballadoras ao mínimo, impoñer unhas condicións máis precarias, aumentar as xornadas laborais e perseguir os movementos de carácter sindical. Ademáis existen claros casos, como é o das estibadoras, nos que se trata de enfrontar á clase obreira entre si para evitar que se xeren lazos de solidariedade e organización contra o inimigo común: a patronal e o seu goberno.

Ler máis...

 As FCT (Formación en Centros de Traballo), coñecidas como as prácticas de FP, son empregadas polas empresas para contar con man de obra gratuíta que se renove cada ano. Cómpre lembrar que non só as prácticas non están remuneradas, senón que as estudantes non están aseguradas pola empresa. Isto dá lugar a que as obreiras da empresa vaian temporalmente para a casa e o traballo lle saia totalmente gratuíto ao patrón. Mudar esta situación non é doado: a actual lei educativa impide que existan espazos aos que a mocidade poidan levar as súas reivindicacións. Estas demandas pasan por unha mellora nas condicións dos diferentes convenios entre o centro e as empresas ou máis bolsas para que as estudantes poidan realizar as prácticas, tendo en conta os desprazamentos e os gastos derivados de acudir ao centro de traballo; con todo, a demanda principal segue a ser a remuneración do seu traballo. Por iso, precisamos que exista un estudantado consciente e organizado que loite por conquistar todos estes dereitos.

Ler máis...

A camarada Ánxela cóntanos cómo é o traballo na rúa captando socios e socias para ONGs. Contra o que poida parecer, este non é un traballo de voluntariado. Son traballadores e traballadoras, con duras condicions laborais e unha presión constante para acadar obxectivos de venta.

Ler máis...

Valoración das eleccións autonómicas do 25S


Os resultados das autonómicas do 25S amonsan a capacidade do réxime para manterse. O PP sae fortalecido destas eleccións, tanto a nivel nacional como a nivel estatal, deixándoo nunha posición cada vez máis favorable no marco da crise de gobernabilidade. Mentreas, os resultados de En Marea, o proceso polo cal apostamos as mozas comunistas galegas, amosan que, pese a ser a alternativa ao réxime en Galiza, están lonxe de poder plantexarlle cara ao PP.

Ler máis...