Se nos agriden, haberá resposta. Fronte á violencia machista, autodefensa feminista

23 Novembro 2011

Desde a Xuventude Comunista, este 25 de novembro, queremos reivindicar a nosa conciencia feminista para facer fronte e denunciar as violencias dirixidas cara ás mulleres. Somos nós as que debemos dar a primeira patada fronte ás restricciones da nosa liberdade. A nosa conciencia feminista é unha arma de loita, porque o feminismo é en si un arma de destrución masiva da orde patriarcal e capitalista que nos oprime e explótanos.

A violencia física é gravísima e parécenos alarmante, pero tamén nolo parece que só se visibilice ese tipo. Tamén existen outras violencia que no seu conxunto manteñen a situación de dominio dos homes sobre as mulleres. Debemos esixir que as administracións públicas poñan á nosa disposición os recursos que esixamos e necesitemos para facer fronte ás situacións de violencia nas que nos atopemos.

Consideramos que, sen a concienciación de todas nós, non hai faísca que acenda a loita contra a violencia. No traballo e na rúa estas violencias teñen un obxectivo: que recibamos a mensaxe de que ese non é o noso lugar, que aí non estamos seguras e remítenos ao espazo doméstico como suposto espazo seguro.

O espazo público, masculinizado de seu, está protexido por mecanismos que avisan ás mulleres de que ese tampouco é o seu lugar, mediante a imposición dun perigo constante, que chega a normativizar o corpo das mulleres (e por exemplo nos cohíbe de vestir con liberdade). Pero non hai espazo perigoso para unha muller empoderada: estes espazos tamén son nosos.

Violencia non é só unha agresión física, hai multitude de formas non nomeadas e invisibilizadas que son moi potentes e que é de recibo que días como hoxe denunciemos. A violencia cara ás mulleres non só cométese no seo das parellas ou ex parellas, senón que pode ocorrer en moitas outras situacións e contextos entre persoas descoñecidas.

Nese sentido, non podemos deixar de denunciar a educación patriarcal que adoutrina a nenos e nenas mediante pautas de submisión que nos preparan para ser sumisas e non saber defendernos das agresións dos homes, mentres a estes edúcaselles en valores de forza e dominio sobre todo o que lles rodea. Nin tampouco os modelos de masculinidad e feminidad hexemónicos e tradicionais que son parte da estrutura que produce a violencia sexista.

A precariedad nos centros de traballo asfíxianos e o acoso laboral remátanos. Porque si precarizan nosa existencia, dificultan o uso de recursos para denunciar a violencia. Cando nos deixan sen dereitos, colócannos nunha situación de vulnerabilidade. Atácallenos en tanto que mulleres e en tanto que traballadoras.

Desde a Xuventude Comunista, creemos que a crise capitalista reforza o sistema patriarcal, provocando un aumento da violencia de xénero á vez que recorta os nosos dereitos e as nosas posibilidades de utilizar recursos de defensa. Porque cando se nos di que non hai recursos para atender as consecuencias da violencia sexual estállenos dicindo que a única opción é aguantar.

Por todo iso, realizamos un chamamento a que as mulleres ocupemos as rúas e deixemos ben claro que tamén son nosas e que SE NOS AGREDES, HABERÁ RESPOSTA.

FRONTE Á VIOLENCIA MACHISTA, AUTODEFENSA FEMINISTA.